نوشته شده توسط محسن سورگی
  

معرفی چند سایت علمی مربوط به رشته شهرسازی

یکی از دوستان در خواست معرفی سایتهای شهرسازی را کرده بودند :

این سایت ها را در اختیار دیگران نیز قرار دادیم تا همگان استفاده کنند.

باتشکر

Hamkelasy TM

Urban Design Alliance
udal.org.uk
Civic Trust

برای دانلود کلیک کنید

محققان انگلیسی در جدیدترین تحقیقاتشان متوجه شده اند که سگها و گربه ها نسبت به محبت کردن صاحبشان به انسانها و به خصوص حیوانات دیگر حسودی می کنند.
به گزارش خبرگزاری مهر، به نقل از ام اس ان نیوز، این حیوانات خانگی با نزدیک شدن فردی به صاحبشان بلافاصله شروع به زوزه کشیدن می کنند که تولید این صدای خاص تنها به دلیل برانگیخته شدن حس حسادت این حیوانات شکل می گیرد.

برای دانلود کلیک کنید

irpdf . com

برای دانلود کلیک کنید

نوشته شده توسط امیر مهدی زربو
  

امیر مهدی زربو

کارشناس فیزیک اتمی

کاوشی در منشا پیدایش جهان

قسمت اول

صد متر زیر زمین، درست در زیر مرز سوییس و فرانسه، دانشمندان در حال بازگشت به عقب در زمان هستند تا به مطالعه ی ماده، در کسر هایی از ثانیه پس از پیدایش جهان بپردازند. آنان از بزرگترین ابزار علمی جهان استفاده می کنند تا به آنها در فهم اینکه این ماده ی آغازین، چگونه تبدیل به سنگ بناهای نخستینی شد که امروزه این گوناگونی وسیع را به وجود آورده است، کمک کند. این دانشمندان، کاوشگرانی هستند که افق های دید ما را در زمان و مکان وسیع تر نموده، و می خواهند به این سوال اساسی پاسخ دهند که : ما از کجا آمده ایم؟

شکل ١: در سرن - آزمایشگاه اروپایی فیزیک ذرات در نزدیکی ژنو - مسیر بزرگترین برخورد دهنده ی ذرات جهان در زیر مرز فرانسه و سوییس با دایره های زرد نشان داده شده است.

مشاهده های ستاره شناسان دلالت بر این دارد که جهان هنوز هم در حال انبساط از یک توده ی بسیار چگال و پرانرژی، پس از یک «انفجار بزرگ داغ» رخ داده در حدود ١۵ میلیارد سال پیش است. اما سوال آنجا است که ماده ی امروزی جهان، چگونه از چنین توده ای تحول پیدا کرده است؟ این یکی از مهم ترین سوال هایی است که پژوهش های نوین فیزیک ذرات، مایل به پاسخ گویی به آن است. برخورد های پر انرژی ذرات زیر اتمی می تواند ما را در زمان آنقدر به عقب ببرد تا آنجا که بتوانیم ماده ی تشکیل شده در کسر های اولیه ی پس از مه بانگ ( انفجار بزرگ) را شبیه سازی نماییم. از این راه، بررسی ماده در کوچکترین مقیاس (ذرات زیراتمی) در ارتباط تنگاتنگ با بزرگترین مقیاس ممکن (جهان) است. فیزیک ذرات امروز با ستاره شناسان، نیرو های خود را برای کاوش منشا پیدایش جهان و بطور اخص، منشا پیدایش ماده، بسیج کرده اند.

تاریخچه ی فیزیک ذرات

در طول دو قرن گذشته، دانشمندان به پیشرفت های بزرگی در فهم آنچه ما و جهان اطراف ما از آن ساخته شده ایم، دست یافته اند. نخست، درک این مطلب بود که ماده، از عناصر ی با خواص فیزیکی و شیمیایی کاملا معین تشکیل شده است. این عناصر در محدوده ی هیدروژن (به عنوان سبک ترین) و اورانیوم و عناصر فراتر از آن قرار دارند.

هر عنصر از واحد های ساختمانی – اتم ها – که برای هر کدام منحصر به فرد می باشد، تشکیل شده و اتم های گوناگون، می توانند با هم ترکیب شوند و تنوع بی شماری ترکیبات، از ماده ی ساده ای مانند آب گرفته تا مواد پیچیده ای مانند پروتئین ها را به وجود بیاورند. با اینحال، چنانچه دانشمندان در اواخر سده ی نوزدهم کشف کردند، اتم ها ساده ترین واحد های سازنده ی ماده نیستند.

گایگر و رادرفورد در حال کشف هسته ی اتم

ما امروزه می دانیم که بیشتر جرم اتم در یک هسته ی کوچک، چگال و با بار مثبت متمرکز شده است. ابر کوچکی از الکترون ها ی با بار منفی هسته را از فاصله ای دور احاطه کرده اند و بنابراین بیشتر فضای اتم را فضای خالی تشکیل می دهد. در بیشتر اتم ها ، هسته حاوی دو نوع ذره با جرم تقریبا برابر است: پروتون های با بار مثبت و نوترون های بدون بار الکتریکی. برای خنثی نگه داشتن کل اتم، تعداد پروتون ها دقیقا با تعداد الکترون ها برابری می کند.

در ١٨٩٠، دو فیزیکدان به طور جداگانه، شروع به کاوش در فضای داخل اتم نمودند. اولی، جوزف (‘J.J.’) تامسون نخستین ذره ی زیر اتمی – الکترون – را کشف کرد که در همین حین، یکی از شاگردان او به نام ارنست رادرفورد، آغاز به کاوش در پدیده ی جدید رادیواکتیویته، که در آن اتم از یک نوع به نوعی دیگر تبدیل می شد نمود. این کاوش ها سرانجام به کشف هسته ی اتم، در همکاری با هانس گایگر ( که با شمارگر رادیواکتیویته ی گایگر مشهور است) و ارنست مارسدن در ١٩١٠-١٩٠٩ منتهی گردید. سپس رادرفورد دریافت که ذرات با بار مثبت موجود در هسته ی اتم، با هسته ی هیدروژن یکسان اند. او این ذرات را پروتون نامید. و در ١٩٣٢، جیمز چادویک نشان داد که هسته ها باید شامل نوترون ها هم باشند. از آن زمان به بعد بود که رادرفورد و همکاران او، تصویر نوین اتم را بنا نهادند.

نخستین مشاهده ی کائون مثبت توسط کلیفورد باتلر و جرج روچستر در ١٩۴٧ (کائون در ‘B’ واپاشی می کند.)

این تنها شروع ماجرا بود. الکترون، پروتون و نوترون اعضای پیش قراول رژه ی باشکوه ذرات زیر اتمی بودند. در خلال دهه های ١٩٣٠و ۴٠، بسیاری از فیزیکدانان به مطالعه ی تابش کیهانی – بارش مداوم ذرات زیر اتمی پر انرژی که از فضا نشات می گرفتند – پرداختند.

برخورد های تابش های کیهانی پر انرژی با ذرات جو زمین، موجب واپاشی های هسته ای می شود که آنها موجب تولید انواع جدیدی از ذرات کوتاه عمر می شوندکه تنها از طریق رد های بجا مانده در آشکارسازهای حساس قابل مشاهده اند. از جمله ی این ذرات می توان از موئون که کاملا شبیه الکترون رفتار می کند اما ٢١٠ بار از آن سنگین تر است؛ پیون که تنها اندکی از موئون سنگین تر است؛ کائون با جرمی اندکی بیش از نصف جرم پروتون؛ و لامبدا دارای جرمی %٢٠ بیش از پروتون نام برد.

پادماده

یکی از ذرات اسرار آمیز ی که در ١٩٣٢ توسط کارل آندرسن در انیستیتو ی تکنولوژی کالیفرنیا کشف شد، پوزیترون – با جرم برابر با الکترون، اما با بار مثبت الکتریکی – بود. وجود پوزیترون در آغاز معمایی بود که توسط فیزیکدان تئوری دانشگاه کمبریج با نام پل دیراک حل شد.

بر طبق نظریه ی دیراک، پوزیترون ذره ایست با خواصی دقیقا متضاد با یک الکترون و به همین علت به آن نام پادالکترون را دادند. این نظریه نشان می داد که یک الکترون و پوزیترون چگونه می توانند به همراه هم از انرژی خالص تولید شوند؛ البته به شرط آنکه انرژی مورد بحث، بر طبق رابطه ی اینشتین – E=mc^٢- بتواند مقدار جرم این دو ذره را تامین کند.

ماشین کوککرافت- والتون که نخستین واپاشی هسته ای مصنوعی در ١٩٣٢ به کمک آن انجام شد.

اگر این دو ذره با هم برخورد کنند، ذره و پادذره ناپدید شده و تنها انرژی بر جای می ماند – این عمل نابودی متقابل را نابودی زوج می نامند. آزمایش ها نشان داده اند که بقیه ی ذرات، مانند پروتون ها، نوترون هاو موئون ها نیز دارای پادذره ی مخصوص به خود هستند.

در اوایل دهه ی ١٩۵٠، مطالعه ی این ذرات، تبدیل به شاخه ای از فیزیک شد که به حق نام فیزیک ذرات یافت. در این زمینه، فیزیکدانان ماشین هایی در اختیار گرفتند که می توانست به تقلید از تابش های کیهانی، منتها در شرایطی قابل کنترل تر ، پروتون ها و الکترون ها را تا انرژی های بالا شتاب دهد.

کوشش های اوایل دهه ی ١٩٣٠ که توسط جان کوککرافت و ارنست والتون از دانشگاه کمبریج، و ارنست لاورنس و استنلی لیوینگستون از دانشگاه برکلی کالیفرنیا انجام گرفت، موجب تولید نخستین پروتون های شتاب گرفته به دست بشر شد. اندیشه های پیشروی آنان، موجب تولد دستگاه های بزرگی که توانایی تولید میلیونها پروتون، الکترون، پیون یا کائون را در هر ثانیه داشتند، در دهه های ١٩۵٠ و ۶٠ شد. با ابداع آشکارساز های پیچیده تر جدید جهت تکمیل شتابدهنده ها، امروزه فیزیکدانها ابزار هایی برای بررسی تنوع های گوناگون ذرات، با جزئیات قابل توجه در اختیار دارند.

نخستین شتابدهنده ی مدور ساخته شده در ١٩٣٠ توسط ارنست لاورنس و استنلی لیوینگستون در برکلی.

فضای داخلی

چنین یورشی به قلمرو «فضای داخلی (اتم)»، نتایج تماشایی به دنبال داشت. ما می دانیم که ماده دارای بطن های داخلی است که تنها زمانی که در بررسی تابش های کیهانی به کاوش در باره ی آنها می پردازیم، آشکار می شوند. پروتون، نوترون، پیون، کائون، لامبدا و بسیاری ذرات زیر اتمی دیگر، خود دارای ساختاری پیچیده تر، و مبتنی بر تنها چند ذره ی پایه ای تر دیگر هستند : کوارک ها و پادکوارک های متناظر با آنها. شش نوع کوارک شناخته و نامگذاری شده اند: بالا، پایین؛ افسون، شگفت؛ سر و ته. این کوارک ها در گروه های سه تایی ترکیب شده و پروتون ها، نوترون ها، لامبدا ها و ذرات مشابه که با نام کلی باریون ها شناخته می شوند، را می سازند. همچنین این کوارک ها می توانند با پادکوارک ها ترکیب شده و ذراتی مانند پیون ها و کائون ها، که با نام کلی مزونها شناخته می شوند را بسازند.

از سوی دیگر، الکترون و موئون از کوارک ها ساخته نمی شوند، تا آنجا که می توان گفت غیرقابل تقسیم اند. آنها به خانواده ی دیگری از ذرات تعلق دارند با نام لپتونها که شامل ذره ی سنگین تر باردار سومی به اسم تاو و همچنین ذره ی تقریبا بدون جرم، خنثی و تقریبا غیر قابل آشکارسازی با نام نوترینو می شوند.

در باره ی نیرو ها

«هر کنش دارای واکنشی مساوی و در جهت مقابل است.»

آنچه به اندازه ی کوارک ها و لپتون ها به عنوان سنگ بناهای ماده اهمیت دارد، نیرو ها ی عمل کننده بین آنها که آنها را در قالب های قابل مشاهده در آورده اند، است. به نظر می رسد چهار نیروی بنیادی بر مواد اثر دارند: نیروی گرانشی، نیروی الکترومغناطیسی، نیروی ضعیف و نیروی قوی.

نیروی گرانشی، ضعیف ترین نیرو از بین آنهاست؛ اما از فاصله های دور اثر می کند و کهکشان ها و ستارگان را در کنار هم نگاه می دارد. نیروی الکترومغناطیسی، قوی تر بوده و اتم ها و مولکول ها را در کنار هم نگاه می دارد؛ و مانند گرانش، برد آن بینهایت است. نیروی ]هسته ای[ ضعیف و نیروی ]هسته ای[ قوی، که در مقایسه دارای برد محدودتری هستند، تنها در محدوده ی ابعاد هسته ی یک اتم متوسط عمل می کنند. نیروی ]هسته ای[ ضعیف، موجب انواع مشخصی از واپاشی های رادیواکتیو بوده و در واکنش های هسته ای که سوخت خورشید را تامین می کنند، دخالت دارد. آخری، که قوی ترین نیرو ی شناخته شده است، کوارک ها و پادکوارک ها را در ذرات در کنار هم نگه می دارد. به نظر می رسد نیروی قوی به گونه ای عمل می کند که کوارک ها همیشه در داخل ذرات پیچیده تر محبوس شوند و بنابراین، یک تک کوارک آزاد هرگز مشاهده نشده است.

مدل استاندارد

امروزه فیزیکدانان ذرات بر این باورند که می توانند رفتار تمام ذرات زیر اتمی شناخته شده را با یک قالب تئوری ساده به نام مدل استاندارد توصیف کنند. این مدل، کوارک ها و لپتون ها را به همان خوبی نظام مند نموده است، که برهمکنش آنها را با نیروهای ضعیف، قوی و الکترومغناطیسی. نیروی گرانشی، از مدل استاندارد بر کنار مانده است.

در مدل استاندارد، نیروهای بنیادی توسط خانواده ی سومی از ذره ها، بین کوارک ها و لپتون ها مبادله می شود. آنها بوزون های معیار هستند و به طور ساختاری با کوارک ها و لپتون ها – سنگ بنا های ماده – تفاوت دارند. برای هر نیرو، یک نوع ذره ی متفاوت وجود دارد: فوتونها (ذرات نور) حامل های نیروی الکترومغناطیسی اند؛ گلوئون ها حامل های نیروی قوی؛ و بوزون های باردار و خنثی، حامل نیروی ضعیف هستند. باور بر این است که ذره ای با نام گراویتون – که هنوز مشاهده نشده – مسوول نیروی گرانشی است؛ اما هنوز امکان ارائه ی یک نظریه ی استوار که شامل گراویتون باشد، قطعی نیست.

رد پا های به جا مانده از برخورد پروتون- پادپروتون پر انرژی که در آزمایشUA 1 در سرن در ١٩٨٢ آشکارسازی شده است. رد هایی که از آشکارساز مرکزی خارج شده اند، از نابودی زوج الکترون – پوزیترون حاصل از نخستین بوزون Z مشاهده شده پدید آمده اند.

به نظر می رسد نیرو های بنیادی مختلف، در مواد معمولی کاملا به طور متفاوت با هم عمل می کنند؛ اما مدل استاندارد خاطر نشان می سازد که آنها اصولا در محیطی با انرژی بالا بسیار مشابه هم هستند. نظریه پردازان کشف کرده اند که تنها راه مناسب جهت کار با نیروی ضعیف، قرار دادن آن به همراه نیروی الکترومغناطیسی در نظریه ای یگانه با عنوان نظریه ی «نیروی الکترو- ضعیف» است. این کشف، یک پیشرفت غیر منتظره بود؛ درست آنچنانکه جیمز کلارک ماکسول در نیمه ی قرن نوزدهم با کنار هم قرار دادن الکتریسیته و مغناطیس با هم و مطرح کردن نظریه ی الکترومغناطیس، انجام داد.

پیش به سوی یگانگی

در دنیای با انرژی پایین ما انسانها، نیروی الکترو- ضعیف به دو مولفه ی ضعیف و الکترومغناطیس تقسیم می شود. اما آنچنانکه برهمکنش ذرات پر انرژی نشان داده اند، در انرژی ها بالاتر تمایز بین نیروی ضعیف و الکترومغناطیس، به صفر می رسد و قدرت هر دو به یکتایی خواهد رسید.

حال ما مایلیم که این شرایط با انرژی بالا را به طور مصنوعی تولید کنیم؛ و این کار را با برخورد های بین ذرات شتاب گرفته توسط ماشین می توانیم انجام دهیم. اما ممکن است به نظر برسد در آغاز جهان، تمام ماده ی موجود، در این حالت با انرژی بالا قرار داشت؛ اکنون ما می دانیم که نیروی ضعیف و الکترومغناطیس در انرژی هایی که در کمتر از یک میلیاردیم ثانیه پس از مه بانگ بر جهان حاکم بود، به مثابه یک نیروی الکترو- ضعیف رفتار می کرد. اما قبل از آن چه؟ آیا حالت اولیه ای که تمام نیرو ها در آن حالت تنها یک نیروی واحد بودند، وجود داشت؟ یافتن مدرکی دال بر این یگانگی نیرو های بنیادی، یکی از مهمترین اهداف تحقیقاتی در فیزیک ذرات است.

در مدل استاندارد، کوارک ها، لپتون ها و بوزون های معیار جرم های خود را از طریق ساز و کاری که توسط پیتر هیگز از دانشگاه ادینبرو استفاده شد، به دست می آورند. بر اساس این ساز و کار، در برهمکنش ذرات با ذره ی جدیدی به نام بوزون هیگز ، قدرت این برهمکنش است که جرم هر ذره را تعیین می کند.

بوزون های معیار، که نیرو های بنیادی را مبادله می کنند، آشکار ساز های میدان های آن نیرو ها هستند. بر همین اساس، بوزون هیگز یک ذره ی میدان است. این میدان، دارای خواص متفاوتی نسبت به دیگر میدان ها است، خصوصا آنکه منشا جرم می باشد. هنوز مدرک تجربی دال بر وجود بوزون هیگز نداریم. این، یک حلقه ی مفقوده در مدل استاندارد است ؛ بدین معنی که در مقابل آزمایش های سخت و دقیق مقاومت نشان می دهد. یک کار مهم فیزیک ذرات در سالهای آینده، جستجو به دنبال جزء گمشده ای – که می تواند بوزون هیگز یا چیز دیگری باشد – که در پشت پرده ی نمایشنامه ی جرم قرار دارد، می باشد.

سرن

فیزیکدان های ذرات بیشتر کشور های اروپا و سایر نقاط جهان به یک عمل متهورانه ی مشترک فوق العاده پیوسته اند تا پاسخ هایی برای سوالاتی که ما را در مورد مه بانگ و منشا ماده به چالش کشیده اند، بیابند.

پایگاه آنها در سرن – آزمایشگاه اروپایی فیزیک ذرات – واقع در حومه ی ژنو، بر روی مرز فرانسه و سوییس قرار دارد. سرن نمونه ای از یک همکاری اروپایی خوب نه تنها در زمینه ی دانش، بلکه در هر زمینه ی دیگری است. تاسیس آن به سال ١٩۵۴ بر می گردد؛ زمانی که بسیاری از فیزیک دان های اروپایی شروع به درک این مساله نموده بودند که همکاری های مشترک تنها راه پیش رو برای انجام پروژه هایی به پیچیدگی ساختن یک شتابدهنده ی بزرگ ذرات است.

طرحی از سطح مقطع برخورد دهنده ی L.E.P با کوهها ی آلپ در پس زمینه؛ منطقه ی ژنو در میان؛ و منطقه ی تحقیقاتی زیر زمینیL.E.P در پیش زمینه ی تصویر.

حق کپی با ذکر "نام نویسنده" و "سایت همکلاسی" بلامانع می باشد

www.Hamkelasy.com

hamkelasy . com

برای دانلود کلیک کنید

از دیگر فواید روزه داری (همان گونه که درقسمت قبل آمد) هضم چربی های ذخیره بدن ، دفع سموم فلزی وارد شده به بدن از محیط اطراف ، برقراری اعتدال بیولوژیکی و شیمیایی در بدن و … می باشد ، که اختصاراً به بیان هر یک از آنها می پردازند .
همانگونه که می دانید مواد غذایی که در طی شبانه روز وارد بدن می گردد، دو وظیفه اصلی در بدن دارد : یکی تأمین احتیاجات بیولوژیکی و شیمیایی بدن است که بر اثر فعالیت های روزانه در بدن به مصرف رسیده و دیگری تأمین دمای غریزی بدن و ایجاد نیروی محرک لازم برای فعالیتهای درونی و بیرونی آن است .
پس، هر فردی به دو منظور فوق نیاز به مصرف مقداری معین پروتئین ، چربی ، مواد قندی ، ویتامین ها ، کربوهیدراتها و آب دارد ولی در عمل آدمی نمی تواند مطابق نیازهای بدن خویش مواد غذایی مورد نیاز روزانه را استفاده نماید. چرا که برخی از فعالیتهای روزانه وی از قبل غیر قابل پیش بینی می باشد . بنابراین امکان زیاده یا نقصان وجود مواد آلی و معدنی در بدن می‌باشد که هر کدام موجب ایجاد خلل در بافتها می شود .

برای دانلود کلیک کنید

برای دانلود کلیک کنید

کاوشگر آپورچونتی یک سنگ سیاه که شبیه شهاب سنگ است را بر روی مریخ کشف کرد.
به گزارش خبرگزاری فارس، مریخ‌نورد آپورچونتی به تازگی بر روی سطح مریخ سنگ بزرگ سیاهی را کشف کرده که دانشمندان فکر می‌کنند این سنگ می‌تواند شهاب سنگی باشد که به مریخ برخورد کرده است.

برای دانلود کلیک کنید

محققان موسسه علوم و فناوری مواد در ایتالیا قصد دارند برای تولید استخوان مصنوعی از چوب درختانی مانند بلوط قرمز و خیزران استفاده کنند.
به گزارش خبرگزاری مهر، محققان به منظور تولید مواد جدید برای ساخت استخوان مصنوعی قابل پیوند به بدن انسان به استفاده از چوب درختان روی آورده اند. طی شیوه ای که به تازگی ارائه شده است محققان تصمیم دارند از چوب بلوط قرمز، خیزران و سیپو در ساخت استخوانهای مصنوعی استفاده کنند تا با کمک این ماده طبیعی بتوان استخوانهایی با توانایی ترمیمی بالاتر و ایمن تر از مواد کنونی تولید کرد.

برای دانلود کلیک کنید

به گزارش خبرنگار مهر، دکتر عبدالرسول پورعباس که در دولت نهم رئیس سازمان سنجش و معاون وزیر علوم بود از سوی کامران دانشجو به عنوان سرپرست جدید دانشگاه جامع علمی کاربردی منصوب شد. عبدالرسول پورعباس عضو هیئت علمی دانشگاه امیر کبیر است.

برای دانلود کلیک کنید

برای دانلود کلیک کنید