سلام بر ابوالفضل العباس، آن عزیزی که برادرش را با ایثار جان خویش یاری کرد» او در راه حیات و بقای حسین(علیه السلام) و اهداف او جان داد تا برادرش و اهداف او زنده بماند.
«عباس» -فرزند حضرت علی(علیه السلام)- کمالات ظاهری و باطنی بسیاری داشت. او مردی شجاع بوده و به او قمر بنیهاشم گفته میشد و در روزی که به شهادت رسید، پرچم حسینبنعلی(علیه السلام) به دست مبارک ایشان بود۱ در این بخش به پارهای از ویژگیهای آن حضرت اشاره خواهیم داشت:
الف. بندگی و عبودیت: امام صادق(علیه السلام) به زیارت عموی خود عباسبنعلی(علیه السلام) رفته و در زیارتنامهای که در برابر ایشان انشا نمودند اینگونه فرمودند: «اَلسَّلامُ عَلَیکَ اَیُّهَا العَبدُ الصّالِح»؛۲ سلام بر شما ای بنده شایسته، هم چنین آمده: «ای عزیزی که مطیع خدا و رسول و امیرالمؤمنین، حسن و حسین(علیه السلام) بودی».3
کثیرالذکر
۱- ابن قداح از امام صادق (ع) نقل مى کند که فرمود: پدرم (امام باقر) کثیرال㳰کر بود، خدا را بسیار یاد مى کرد، من در خدمت او راه مى رفتم مى دیدم که خدا را 㳰کر مى کند. با او به طعام خوردن مىنشستم، مىدیدم که زبانش به 㳰کر خدا گویاست. با مردم سخن مىگفت و این کار او را از 㳰کر خدا مشغول نمىکرد.
من مرتب مىدیدم که زبانش به سقف دهانش چسبیده و مىگوید: «لاالهالاالله» او در خانه، ما راجمع مىکرد و مىفرمود تا طلوع خورشید خدا را 㳰کر کنیم، هر که قراءت قرآن مىتوانست امر به قراءت قرآن مىکرد و هر که ت امر به نمىتوانست امر به 㳰کر خدا مى فرمود.
