امکان وجود حیات در قمر زحل
در میان قمرهای منظومه شمسی، تیتان از همه شگفتانگیزتر است. با قطر ۵۰۵۰ کیلومتر، این قمر زحل بزرگترین قمر منظومه شمسی و تنها قمری است که جوی غلیظ (با ضخامت ۶۰۰ کیلومتر) به دور خود دارد. در سطح آن چرخه اقلیمی متان وجود دارد و به تازگی کشف آثاری از فعالیتهای غیرمعمول شیمیایی در سطح آن، گمانهزنیهای وجود موجودات فضایی را بر سطح این قمر تقویت کرده است. با این حال هیچکدام به تنهایی سندی بر وجود حیات فرازمینی نیستند.
جنجالها برای چیست؟
تیتان سطحی یخزده با دمای ۱۷۸ درجه سانتیگراد زیر صفر دارد که برای وجود آب مایع بسیار سرد است. با این حال ممکن است حیات، راهی برای نفوذ یافته باشد. محققان در سال ۲۰۰۵ / ۱۳۸۴ اعلام کردند که ارگانیسمهای روی سطح تیتان ممکن است با استنشاق هیدروژن و خوردن مولکولهای آلی مانند استیلن و اتان بتوانند به زندگی خود ادامه دهند. اکنون فضاپیما کاسینی مدارکی را یافته که نشان میدهد استیلن موجود در تیتان کمتر از آنی است که تصور میشد و میزان هیدروژن موجود در سطح نیز پیوسته کاهش مییابد. این موضوع احتمال وجود موجودات بیگانه مصرفکننده این مواد را افزایش میدهد.
چه چیز دیگری میتواند باعث فعالیتهای شیمیایی غیرمنتظره شود؟
مک کی، یکی از محققانی که نخستین بار نظریه موجودات استیلنخوار را مطرح کرد، معتقد است یکی از محتملترین توضیحات در این زمینه این است که ممکن است مدلهای استفاده شده برای محاسبه جریان هیدروژن، شرایط این قمر را دقیقا شبیهسازی نکرده باشند.
این یعنی مدل مورد استفاده، میزان هیدروژن موجود در تیتان را بیش از حد محاسبه کرده و همین باعث این تصور میشود که عدهای در حال مصرف هیدروژن هستند؛ درحالیکه اینطور نیست. احتمال دیگر این است که محاسبات کاسینی نامطمئنتر از تصور ماست.
هرچند یافتن آثاری از فعالیتهای غیرمعمول شیمیایی در تیتان، قمر زحل، گمانهزنیهای وجود موجودات فضایی را بر سطح این قمر افزایش داده، اما هیچکدام به تنهایی سندی بر وجود حیات فرازمینی نیست.
اما اگر مدلهای دیگر نیز مشخص کنند که هیدروژن واقعا در حال مصرف شدن است؟
با این حال این موضوع هنوز مدرکی بر وجود حیات نیست. مککی میگوید همچنین این احتمال وجود دارد که هیدروژن طی یک روند غیر زیستی مصرف شود، به عنوان مثال واکنش با استیلن برای تولید متان. اما احتمال این فرضیه کم است، زیرا تصور نمیشود کاتالیزورهایی چون مس و آهن که برای چنین واکنشی مورد نیاز هستند، در سطح یخی تیتان وجود داشته باشند و یا در سرمای بیش از حد، چندان تاثیرگذار باشند. اما مسلما این یک احتمال است.
گامهای بعدی چیست؟
تابهحال تنها یک مدل برای محاسبه هیدروژن موجود بر روی تیتان مورد استفاده قرار گرفته است. هنگامی که مدلهای بیشتری استفاده شده و اطلاعات کاملتری از کاسینی بهدست آید، ما نظرات بهتری در مورد مصرف هیدروژن بر تیتان خواهیم داشت.
در اینصورت آزمایشهایی که شرایط تیتان را بر روی زمین شبیهسازی میکنند، میتوانند تاثیر کاتالیزورهای واکنش هیدورژن و استیلن را در تیتان بررسی کنند.
آیا این مدرکی بر وجود حیات خواهد بود؟
خیر. ماموریتهای بسیاری به سطح تیتان باید انجام شود تا مدارک روشنی در مورد حیات بر تیتان بیابیم. یکی از نخستین گامها شاید ارسال روباتی مجهز به انواع طیفسنجها باشد که میتواند به دنبال ملکولهای زیستی پیچیده باشد که به نوبه خود میتوانند مدرکی دال بر وجود حیات بر تیتان باشند.
گروهی از محققان از ناسا درخواست کردهاند که بودجهای را برای چنین عملیاتی در نظر بگیرد. در صورت موافقت، این فضاپیما در سال ۲۰۱۷ / ۱۳۸۶ پرتاب خواهد شد. سال گذشته، ناسا طرح پیشنهادی برخی دانشمندان را برای ارسال یک بالن و یک سطحنشین به مقصد تیتان را نپذیرفت و به جای آن، پروژه تحقیقاتی مشتری و قمرهایش را تصویب کرد که در سال ۲۰۲۰ / ۱۳۹۹ پرتاب خواهد شد.
به نقل از: خبرآنلاین
تنظیم برای تبیان: م.ح.اربابی فر
امکان وجود حیات در قمر زحل
مطالب مرتبط با امکان وجود حیات در قمر زحل
پسورد فایل:
برچسب ها: امکان, حیات, زحل, قمر, وجود